زمان بارگزاری این صفحه: 10:20 PM UTC

آیا ایران قدیمی‌ترین کشور دنیاست؟

صدای گیلان – رییس سازمان میراث فرهنگی با توجه به هویت 40 هزار ساله استان لرستان، ایران را قدیمی ترین کشور دنیار معرفی می کند البته انگار اقای سلطانی فر از قدمت بیش از 200 هزار ساله غارهای دربند رشی گیلان اطلاع ندارند تا ایران را همان سیاره زمین بنامند

غارهای دربند رشی

به گزارش صدای گیلان  ، رییس سازمان میراث فرهنگی ، ایران را کشوری با هویت تاریخی و فرهنگی هفت هزار ساله معرفی کرده که آثار برخی از محوطه‌های تاریخی‌‌اش قدمت آن را تا 11 هزار سال نیز پیش می‌برند. او که بتازگی به استان لرستان سفر کرده، از هویت چهل هزار ساله این استان می‌گوید و نتیجه می‌گیرد که ایران قدیمی‌ترین کشور دنیاست. البته او این مقدمه را از برای آن بیان می‌کند تا از ثروت غنی ایران در عرصه میراث فرهنگی و تاریخی بگوید؛ کشوری که به باور او یک موزه است.

هر چند، نمی توان در بخش دوم گفته های سلطانی فر تردید داشت، ولی اشاره به زمان های متفاوت در بخش اول سخنانش، مخاطب را به فکر می برد البته شاید بسیاری از نتیجه گیری او و خواندن ایران به عنوان باسابقه ترین کشور جهان، به وجد آیند ولی پرسش این است آیا برای تأکید به اهمیت ایران در داشتن آثار تاریخی و فرهنگی غنی، باید به تاریخ های متفاوت و گاه متناقض برای قدمت کشور توسل جست؟ شاید سلطانی فر از قدمت 200 هزار ساله سکونت انسان در غار رشی گیلان اطلاع ندارد تا قدمت ایران را حتی به 200 هزار سال پیش برساند البته با این دیدگاه، بی شک کشورهای آفریقایی که قدمت آثار انسان های اولیه یافت شده در آنها به یک میلیون سال نیز می رسد، قدیمی ترین کشورهای جهان محسوب می شوند.

اما زمانی که متوجه شویم انسان شناسان، سابقه انسان امروزی (هموساپین ساپین) روی زمین را حدود 30 هزار سال تخمین می زنند، باید خط بطلانی بر همه این تاریخ ها کشید.

نکته دیگر این است که مفهوم کشور از چه زمانی در تاریخ پدیدار شد؟ کشور در تعریف کنونی آن به دولت -ملت هایی گفته می شود که اکنون در نقشه جغرافیایی سیاسی جهان به چشم می خورند و این دولت-ملت شاید قدمتی کمتر از هزار سال داشته باشند.

همچنین اگر کشور را به معنای پادشاهی ها یا امپراتوری های باستان در نظر بگیریم، قدمت قدیمی ترین پادشاهی ایران به دوران مادها و به تعبیری دیگر به ایلام باستان می رسد.

نکته مهمی که باید مدیران ارشد فرهنگی و حتی اقتصادی و سیاسی ما همواره به آن توجه کنند، این است که ما برخلاف بسیاری از کشورهای دیگر نیازی به تاریخ سازی یا استناد به برهان های قابل تردید نداریم؛ چرا که مفاخر فرهنگی و نقش آفرینی های آشکار ایران در تمدن بشری آن قدر صریح است که بر کسی پوشیده نیست و شاید مهم ترین کار پرداختن به همین مزیت های غیرقابل انکار فرهنگی و تمدنی مان باشد.جام جم انلاین

مطالب بیشتر؛

کلیدواژه ها: ، ، ، ، ،






عناوین ویژه