زمان بارگزاری این صفحه: 10:47 AM UTC

به یاد محمد قاضی،مترجم مانا و توانا

صدای گیلان – در 24 دی 76، محمد قاضی ، یکی از مهمترین و تاثیرگذارترین مترجمان این سرزمین برای همیشه نقاب خاک بر چهره کشید و رهسپار ابدیت بی انتها شد.به همن بهانه یادی می کنیم از او که مانده هایش بیش از ان است که رفتنش باورکردنی باشد.

محمد قاضی مترجم

پایگاه تحلیلی خبری صدای گیلان ؛ محمد قاضی مترجم و داستان نویس در سال 1292 در شهر مهاباد تولد يافت. پدر قاضي ملا و پيشنماز بود و به گفته خودش مادری سخت متعصب و مقيد به سنن آباء و اجدادی داشت. نام پدرش ميرزا عبد ا لخالق قاضی فرزند حاجی شيخ جلال امام جمعه شهر مهاباد بود و مادرش آمنه دختر عموی پدرش بود. قاضی درپنج سالگی پدر خود را از دست داد و مادرش نيز پس از مرگ همسر او و تنها خواهرش را ترك كرد و با يكی از خوانين منطقه به نام فيض الله بيگی ازدواج كرد. محمد دوران كودكی را تحت سرپرستی مادر بزرگش در روستای چاغرلو گذراند ولي از هفت سالگی به مهاباد رفت وتحت سرپرستی قاضی علی پدر قاضی‌محمد قهرمان قرار گرفت. تحصيلات ابتدايی خود را در آن شهر به پايان رسانيد و سپس در سال 1308 برای ادامه تحصيل به تهران آمد و در سال 1318 از شعبه قضايی دانشكده حقوق دانشگاه تهران دانشنامه ليسانس گرفت و دو سال بعد به خدمت دولت درآمد.

محمد قاضي كار ادبي خود را از سال 1330 با ترجمه كتاب “جزيره پنگوئن ها” اثر نويسنده معروف فرانسوي آناتول فرانس آغاز كرد و آن گاه در سال 1334 كتاب “سپيد دندان”اثر فناناپذير جك لندن را به فارسي ترجمه نمود. او داستان های نیز نوشت شامل داستان کردی “زارا” یا “عشق چوپان” (1317). قاضي اين داستان را به زبان فارسی نوشت كه اخيرا بزبان کردی نيز منتشر شده ‌است. بعلاوه کتاب “خاطرات يک مترجم” درباره دوران کودکی و زندگی خويش، و “سرگذشت ترجمه‌های من” را نوشته‌ است. در فروردين سال 1342 قاضی با دختری گيلانی به نام فاطمه ازدواج كرد ولی او هميشه وی را ايران صدا می‌كرد.

قاضی در مهاباد شاگرد عبد الرحمن گيو كه از كردستان عراق به مهاباد آمده بود شد تا نزد او به كاری مشغول شود. به گفته خود قاضی پايه های فن ترجمه زبان فرانسه و عشق به ترجمه در كنار گيو , در نهادش جان گرفت. قاضی بعدها به زبان فرانسه تسلط یافت و پس از چندی، به یکی از مهم‌ترین مترجمان ادبی ایران تبدیل شد. وی در طول فعالیت، ترجمه ادبی بسیاری از کتب ادبیات فرانسه را از زبان اصلی (فرانسه) به زبان مقصد ترجمه کرد. او همچنین مترجمی بود که تنها به ترجمه از زبان مبدا به مقصد اکتفا نکرد، بلکه کتبی از ادبیات ایران را نیز به زبان های کردی و فرانسه ترجمه کرده است. قاضی با كوشش خستگی ناپذير به ترجمه آثار متعددی نظير “در آغوش خانواده”، “شاهزاده و گدا”، “شازده كوچولو”، “نظری به طبيعت و اسرار آن”، “ساده دل” و “مادام بواری” (با همكاری رضا عقيلی) پرداخت. ترجمه دوره كامل “دن كيشوت” اثر سروانتس نويسنده بزرگ اسپانيايی در سال 1338 به اخذ عنوان بهترين ترجمه سال از طرف مجله سخن نايل آمد. از ديگر آثاری كه با قلم شيوای قاضی به ترجمه درآمده است عبارتند از: “صلاح الدين ايوبی”، “نان و شراب”، “تلماك”، “كورش كبير”. گفته می‌شود وی بیش از نود کتاب را به زبان های فارسی، فرانسه و کردی ترجمه کرد. محمد قاضی مترجم پركار ایرانی در سال 1376 درگذشت./بنیاد ادبیات داستانی ایرانیان

مطالب بیشتر؛

کلیدواژه ها: ، ، ، ، ، ،






عناوین ویژه